Kiedy trzeba zgłosić do urzędu skarbowego prezenty z komunii?

Przyszedł wreszcie maj, a wraz z majem pierwsze komunie święte, teoretycznie skromne i duchowe uroczystości rodzinne, które jednak w praktyce coraz częściej przeradzają się w festiwal materializmu. Młody chrześcijanin w tym właśnie okresie narażony jest na skrajnie wiele pokus, za którymi stoi nikt inny a jego najbliżsi:  rodzice, dziadkowie, ciotki i wujowie, chrzestni oraz przyjaciele rodziny. Każdy z nich pragnie stanąć na wysokości zadania i ofiarować  młodemu człowiekowi niezapomniany prezent. Z roku na rok poprzeczka zawieszana jest coraz wyżej, bo Stasio sąsiadów to dostał to, a Alinka od koleżanki z pracy tamto, więc ten szkrab, który kolejny będzie odbywał komunię świętą, nie może być gorszy. I tak wszyscy stają na rzęsach, aby młody człowiek nie poczuł się gorszy od kolegów, aby ten nasz prezent był najlepszy, aby przyniósł dziecku najwięcej radości, aby wszyscy spojrzeli na niego z uznaniem. Więc ścigają się wszyscy, zwłaszcza rodzice, dziadkowie i chrzestni, bo na nich ciążą największe oczekiwania, ale i reszta bliskich często daje się zapędzić w materię zamiast dać dzieciom to co kochają one najbardziej – doświadczenie. Z wielości prezentów cieszą się wyłącznie sklepy, a rodzice mają problem. Czasem mniejszy, gdy chodzi tylko o brakującą powierzchnię do przechowywania rzeczy, czasem większy, gdy pojawia się konieczność płatności podatku, bo przecież prezent to nic innego jak darowizna.

Czym jest darowizna?

Zgodnie z obowiązującymi w naszym kraju przepisami pod pojęciem darowizny rozumiemy umowę, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Najczęściej w praktyce darowizna jest od razu wykonywana. Oznacza to, że dziadek z czystego serca obdarowując wnuka wycieczką do Legolandu lub Disneylandu dokonuje darowizny. 

Czy darowizna pociąga za sobą konsekwencje podatkowe?

Odpowiedź na to pytanie brzmi: to zależy od trzech rzeczy tj. stopnia pokrewieństwa, darowanej kwoty oraz, co nie mniej ważne, od dopełnienia szeregu formalności. 

Kiedy nie musimy płacić podatku od darowizn?

Nie zapłacimy podatku, jeżeli kwota którą otrzymaliśmy od jednego darczyńcy w okresie poprzednich pięciu lat, jest stosunkowo niewysoka, jest to tak zwane zwolnienie podmiotowe. 

I tak osoby najbliższe zaliczone do pierwszej grupy podatkowej która obejmuje: zarówno najbliższych krewnych tj. dzieci, wnuki, prawnuki i kolejne pokolenia potomków, rodziców, dziadków pradziadków oraz kolejne pokolenia przodków, rodzeństwo jak i powinowatych tj. małżonka, pasierba, zięcia i synową, ojczyma, macochę oraz teściów.  Te osoby bez żadnych formalności mogą nam ofiarować bez podatku kwotę nie przekraczającą 9.637,00 zł w okresie 5 poprzedzających lat. 

Osoby zaliczone do drugiej grupy podatkowej, która obejmuje: potomków i małżonków rodzeństwa,  rodzeństwo rodziców, dzieci i małżonka pasierba, rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków,, małżonków innych zstępnych, mogą  sposób nie sformalizowany ofiarować nam w okresie pięciu lat nieopodatkowaną kwotę 7.276,00 zł 

Wszystkie zaś osoby nie należące do żadnej z wyżej wymienionych grup należą do tak zwanej trzeciej grupy podatkowej, co oznacza że każda nawet obca dla nas osoba może ofiarować nam raz na pięć lat łącznie kwotę 4.902,00 zł. 

Za każdym razem więc gdy my sami, albo nasze dzieci otrzymają prezent o wartości przekraczającej wyżej wskazane kwoty, co do zasady pojawia się obowiązek podatkowy. Nie oznacza to jednak, że przynajmniej w niektórych przypadkach nie możemy skorzystać ze zwolnienia podmiotowego.

Jakie warunki należy spełnić aby nie płacić podatku od darowizny od najbliższej rodziny?

Po pierwsze musimy być pewni, że otrzymaliśmy darowiznę od najbliższych do których prawo zalicza: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę. 

Po drugie musimy dopełnić niezbędnych  formalności tj. zgłosić nabycie darowizny na właściwym formularzu urzędowym SD-Z 2, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w przewidzianym prawem terminie to jest przed upływem 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego . 

Podkreślić należy, iż w przypadku w którym otrzymamy w darowiźnie pieniądze w kwocie przekraczającej uprzednio wspomniane zwolnienie przedmiotowe  musimy udokumentować ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym. Oznacza to, że najbezpieczniej jest aby darowizna pieniędzy została dokonana stosownym przelewem. 
 
 
 
 

Czytaj poprzedni

Zwolnienie od kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym – co warto wiedzieć?

Czytaj następny

28 czerwca wagarujemy ;)